“รัฐธรรมนูญ” ฉบับ “สืบทอดอำนาจ”  

 

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2560 ที่มี นายมีชัย ฤชุพันธุ์ เป็น ประธานคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ.) ที่ตั้งขึ้นตามคำสั่งของ คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.)  ได้ถูกกล่าวหาโจมตีกันว่า เป็น ฉบับ “สืบทอดอำนาจรัฐประหาร” ของ คสช. ด้วยการกำหนดบทบัญญัติ เงื่อนไขต่างๆ โดยไม่ได้ยึดโยงกับประชาชนผู้มีอำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญแต่อย่างใด

เงื่อนไขที่สำคัญก็คือ การมีคำถามเพิ่มเติมกับประชาชน ก่อนที่จะให้ “ออกเสียงประชามติ” ที่ถามว่า “ท่านเห็นชอบหรือไม่ว่า เพื่อให้การปฏิรูปประเทศเกิดความต่อเนื่องตามแผนยุทธศาสตร์ชาติ สมควรกำหนดไว้ในบทเฉพาะกาลว่า ในระหว่าง 5 ปีแรก นับแต่วันที่มีรัฐสภาชุดแรกตามรัฐธรรมนูญนี้ ให้ที่ประชุมร่วมกันของรัฐสภาเป็นผู้พิจารณาให้ความเห็นชอบบุคคลซึ่งสมควรได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี”

มีการแก้ไขบทเฉพาะกาล ให้ ส.ว. ชุดแรกทำหน้าที่กำกับการปฏิรูปตามยุทธศาสตร์ ร่วมประชุมกับ ส.ส.เป็นผู้เห็นชอบการแต่งตั้งรัฐมนตรี เพื่อเป็นหลักประกันให้แก่สังคมในช่วงเปลี่ยนผ่านในระยะเวลา 5 ปีแรก ในการขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศอย่างต่อเนื่อง

ถึงแม้ประเด็นที่มาของรัฐธรรมนูญจะไม่ได้ยึดโยงกับประชาชน (มีส่วนร่วมในการร่างรัฐธรรมนูญ) แต่ก็ยังมีเรื่องดีๆ ที่น่าชื่นชม กรธ.ก็คือ ได้คงบทบัญญัติถึงการดำรงตำแหน่งของนายกรัฐมนตรีเอาไว้ใน มาตรา 158 วรรคสี่ นายกรัฐมนตรีจะดำรงตำแหน่งรวมกันแล้วเกินแปดปีมิได้ ทั้งนี้ ไม่ว่าจะจะเป็นการดำรงตำแหน่งติดต่อกันหรือไม่ แต่มิให้นับรวมระยะเวลาในระหว่างที่อยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปหลังพ้นตำแหน่ง และ มาตรา 170 ความเป็นรัฐมนตรีสิ้นสุดลงเฉพาะตัว (1)-(6) และ นอกจากเหตุที่ทำให้ความเป็นรัฐมนตรีสิ้นสุดลงเฉพาะตัวตามวรรคหนึ่ง ความเป็นรัฐมนตรีของนายกรัฐมนตรีสิ้นสุดลงเมื่อครบกำหนดเวลาตามมาตรา 158 วรรคสี่ด้วย

เพื่อป้องกันไม่ให้มีการผูกขาดและเสพติดในอำนาจมากจนเกินไป.

ข้อความนี้ถูกเขียนใน การเมือง คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *